Nummers (klik de -icoontjes voor audio)
1. Me and the Guitarman
2. Can't change the weather
3. Walkin'
4. Too hot to handle
5. Berlin '44
6. You say you don't (but I know you wanna)
7. Mona
8. Uncle Joe
9. On the edge of a razorblade
10. The Black Rose Café
11. Long as I got you

Muzikanten :
- P. Van Sant (vocals, guitars, dobro, tambourin, sandpaper shoe stompin')
- Wouter Planteydt (guitars, percussion, background vocals & bass guitar)

Gasten :
-Gert Jan Blom (double bass, whales)
- Theo Van Kampen (harmonica's)
- Richard Heijerman (drums)

Produced & mixed by Wouter Plantedt
Recorded at DDL studio, Amsterdam, summer of '98

Photography : Peter De Bruyne, Art Direction : Triumvir[a]t

Persmededeling

Geen persmededeling van Pink te pakken gekregen. Daarom enkele feitjes over P. Van Sant.

- P. Van Sant heet voluit Peter VanSantevoet.
- Hij werd in de vroege jaren tachtig bekend via The Boxcars, die in 1982 de finale haalden van Humo's Rock Rally.
- Na het splitten van deze groep ging Sante, zoals hij zich noemde, verder onder verschillende noemers. Zo stond hij bijvoorbeeld op zijn Marktrock onder de noemers "The New Boxcars", "Sante & The New Boxcars", "Double Aces" en wellicht nog een reeks andere namen.
- In 1996 debuteerde hij solo met "This Hounddog's still howlin'", waarop onder meer werd meegemusiceerd door Vincent Pierins, Cesar Janssens, Raf Timmermans en Ludo Beckers.
- "Me & The Guitarman" werd uitgegeven door de Nederlander Arthur Praet (Pink Records), die P. stimuleerde om zich als akoestisch performer te profileren en hem onderbracht bij zijn tweede label Toe Records, een platenlabel met enkel singer-songwriters (onder meer Vera Coomans, Planteijdt). Deze laatste, bekend van Raggende Manne en Sjako!, producete de plaat.

In de pers :

- De Morgen, 10 februari 1999: "Op zijn tweede cd laat de Leuvenaar P. Van Sant zich kennen als een singer-songwriter in de beste Amerikaanse traditie. Zijn in rokerige kroegen gerijpte stem schurkt zich zo gretig tegen de folk, country en swampblues aan dat je je in de broeierige Mississippi-delta waant. Laat het met zo'n schijfje maar winteren".
- Teek (januari 1999) : "Amerikaanse degelijkheid : knarsende gitaren, een stem die Joh Hiatt met Johnny Cash kruist en in de oren smeltende liedjes die wijlen Townes Van Zandt en Bob Dylan dankbaar zijn. Toffe P.".
- Stage (januari 1999) : "Er deze tijden van high technology ... zijn er nog weirdo's die met weinig middelen grootse dingen doen. Zij beoefenen hun praktijken echter letterlijk ondergronds, zoal P. Van Sant (39) die in zijn keldertje van 3 bij 3 in 1996 nog een volledig album opnam .... Diezelfde P. Van Sant komt nu uit zijn kelder om de wereld te verbazen met "Me & The Guitarman"".

Zelf nog ergens een goeie (of slechte) recensie zien staan ? Stuur maar op !

Mijn Mening

Kleinschalig maar charmant plaatje, dit.

Peter Vansantevoet, ex-Boxcars, ex-Sante ... gaat nu door het leven als P. Van Sant. Nadat in België zijn kelder een vergeetput was gebleken, stuitte hij op een goede dag in Nederland op enkele muzikanten en een platenfirma die geïnteresseerd waren in zijn werk, Dat kwam goed uit, want tijdens voornoemde periode had hij genoeg songs geschreven voor een full cd. Het resultaat ligt sedert enkele maanden in de winkel onder de noemer "Me and the Guitarman".
De titeltrack, tevens eerste track op de plaat, is meteen het hoogtepunt via zijn interessante melodie, thema en spanningsopbouw. Ook de afsluiter, het blikkentrommelgeluid van "Long as I got you" krijgt van mij een onderscheiding. Daartussen zitten nog 9 andere songs, puttend uit allerlei blueshoeken, Springsteens & andere Loudon Wainwrights. Geen enkele van die 9 valt helemaal door de mand, maar altijd is er wel een element dat ontbreekt om er een grote song van te maken.
De zanger heeft een gemene lage grom in de stem, een gimmick die hij vaak uitspeelt aan het einde van zijn strofes en refreinen, of om gewoon "Oh Mercy" te steunen. Minder interessant is dat hij blijkbaar ook over een niet geheel gaaf gebit beschikt : als hij bijvoorbeeld zingt "Well I'm all mixed up, cause I still can't believe, I mistreated you honey" heb ik in gedachten al driemaal mijn ogen gesloten uit vrees ondergespeekseld te worden. Terzelfdertijd pleit dit echter voor de eerlijkheid van dit plaatje, waarbij de stem nu eens niet door tien digitale filters werd gehaald om hem "perfect", dus vlekkeloos en steriel, te laten klinken. De klankkleur van de cd is dan ook aangenaam warm en gezellig.

Zelf een mening over deze plaat ? Stuur maar op, dan zet ik ze hier bij !

Meer over deze groep :

- Marketing & Distributie :
Pink Records BV, PO Box 488, 9200 AL Drachten, Nederland
tel : +31(0)512.525085, Fax : +31(0)512.525992

Waar deze cd te kopen ? :

Deze CD online bestellen kan (prijzen opgezocht op 15 februari 1999, niets garandeert evenwel dat deze nog zo zijn als u ze leest) :

Winkel	Prijs van de CD	Verzending + andere kosten	Totaal	Rechtstreekse link
Azur	---	0	---
HVH-Megastore	---	54	---
Proxis	618	95	703 BEF	Proxis

Laagste prijs staat in het geel, hoogste in het rood. Deze prijsvergelijking houdt geen rekening met mogelijke vermindering van kosten bij het bestellen van meerdere CD's, bonuspunten, verschillen in levertijd e.d. Verzendingskosten zijn deze naar een adres in België.

Heeft u deze plaat ergens anders nog goedkoper gezien, heeft u zelf een online CD-winkel met Belgische producten erin, staat er een fout in mijn berekeningen : laat het me weten.

Andere besproken platen
Geïnteresseerd om uw release hier aan te kondigen ? Het is gratis !! Klik hier voor de practica.